Het lijkt misschien dat we na Tsitsikama niets meer hebben beleefd. Want de laaste blog is al meer dan een week geleden. Het tegendeel is waar, maar de tijd gaat hard. 's Morgens vroeg op, een vol programma en 's avonds wil je daardoor ook wel weer op tijd je mandje in.
Maar de mannen zijn nu op pad en ik heb me dus maar opgeofferd om een blog te schrijven. (Misschien hoef ik nu dan vanavond niet te koken
, Noot redactie: tsssk alsof ze daar iets over te klagen heeft)
Vorige week zijn we vooral bezig geweest bij Noach's Ark met het 'schaduwdak' boven de zandbak en een stuk van het speelveld. Omdat het vaak te warm is spelen de kinderen daar nauwelijks. Het frame kon gedeeltelijk aan een lokaal en het bestaande hek worden bevestigd, maar er moesten ook twee palen in de grond worden gezet. Dat gaat in hier alleen niet zoals in Nederland met een palenboor, maar er moest een kango aan te pas komen omdat na 10cm je op rots beland. Op het houten frame is schaduwdoek gespannen, wat wel wind, regen en wat licht doorlaat, maar de felle zon van je afhoudt. Een meter of zes achtere het speelveld staan ook nog twee lokalen van de bassisschool. Ook zij hadden nauwelijks schaduw, dus hebben we ook nog maar een uitbouw gemaakt naar de school. In totaal is het toch zo'n 130m2 geworden. Netjes opgespannen op een sterk frame, dat is wel nodig ook want de wind is erg sterk en als je het niet goed maakt is het zo weer gesloopt. Onder toezicht van de kinderen, die ons toch wel interessant vinden, is er dus heel wat gezaagd, getimmerd, geboord en geschroeft. Maar maandag was het dan toch zo ver het dak klaar en we hopen dat de kids er veel lol van zullen hebben!
Ik mocht vorige week twee ochtenden met Trudy Zevenbergen mee voor haar werk voor de 'Mama en baby kliniek' van Victory Church. In de kliniek worden moeders tijdens de zwangerschap gecontroleerd en voor de kinderen is er een consultatiebureau. Maar er zijn ook flink wat moeders die niet zelf komen en daarom zoekt Trudy hen thuis op. Op een aantal punten in de townships zijn er moeders die hun huis openstellen en mensen uit de buurt uitnodigen zodat daar de kinderen daar gewogen en gecontroleerd kunnen worden. Ook zijn er diverse 'creches' in de wijk waar we langs gingen. De kinderen worden gewogen, bekeken op wondjes, afwijkingen in de groeicurve, dit heeeft soms verband met de voeding. Kleintjes die alleen maar thee krijjgen, of echt papkindjes die te zwaar zijn en met een jaar soms nog niks anders eten dan pap. Een dikke baby mag hier dan wel een statussymbool zijn, maar toch lijkt er bij de moeders ook gewoon veel onwetendheid te zijn. Erg indrukwekkend om de huizen, gezinnen en creches zo van dichtbij te zien, hoe sommige mensen van niks toch nog iets weten te maken!
Dinsdag hebben we de kinderen vooral gewogen en sommige kinderen vitamines gegeven. Donderdag gingen we met iemand van de Pelrus-kliniek (een overheidsinstelling) de wijk in om te helpen bij de mazelencampagne. De zusters die de vactinaties moesten geven kwamen alleen pas op 12uur (ipv 9uur) dus wij konden alleen de vitaminen en de ontwormtabletten geven. Ik was was van de ontwormpilletjes. Sommige kinderren vonden de 'snoepjes' wel interessant, maar van anderen kreeg ik ze, voorgesopt, weer terug
Marleen, een nederlandse vrijwilligster bij Noach's Ark, zag vrijdag een hoop tumult op het schoolplein. Een groep kinderen stonden in een kring, met wat griezelende juffen erom heen. Een flinke (regen)worm, dacht Marleen, nou daar ben ik als stoere Hollandse niet bang voor hoor! Zij 't beest opgepakt en in de wc gegooit. Dit leverde haar toch wel een hoop bewonderende blikken op. Want iedereen vond de lintworm, die uit de neus van een schattig zwart jongetje was komen kruipen, toch wel heel vies...
Haha, mijn pilletjes hedden gewerkt!!
Nog veel meer rare beesten hebben we gezien bij Graaff Reinet en Addo Elephant park waar we afgelopen weekend zijn geweest. Donderdagmiddag vertrokken en een eind rijden naar Graaf Reinet, daar in een B&B beland. Een blokhut met een bed was toch wel aantrekkelijk, in plaats van de tent opzetten met regen op komst. Dit 'woestijngebied' was op dit moment erg groen en ook 's avonds kregen we inderdaad weer een bui toen we bij de Spur zaten te eten. Dit is Marco z'n favoriete 'steak-keten'. De bediening was alleen niet zo erg scherp die avond. (3 fouten in de 4 bestellingen, en heel veel wachten) Uiteindelijk heeft Marco het telefoonnummer opgezocht, Sluys het ingetoetst en Levering gebeld. “Hallo wij zitten in het restaurant en zouden graag een toetje bestellen, dus zou er misschien iemand langs kunnen komen.”
De volgende ochtend ontbeten met een enorme chocolade(Bar-one)cake. Want ja, brood en beleg kopen is zo gedoe. Je blijft lachen hier met die jongens!
De valley of Destination was erg mistig, dus we zagen niets, gelukkig was het nog vroeg en konden we eerst het wildpark-gedeelte in om wat dieren te zien. Daarna terug naar de vallei want we hadden toch niet voor niets zo'n stuk gereden. De jongens hebben een stuk gewandeld/geklommen, en ik heb goed op de auto gepast (Noot redactie: In de auto geslapen). Ik vond 't na Tsitsikamma wel even mooi geweest.
De volgende ochtend samen met de fam. Schravesande en Marleen (die mij kwam versterken) de game-drive gedaan in Addo. (Lees om 6.00 in een open hobbel-truck op zoek naar beesten die zelf ook nog slapen) Maar eerllijk is eerlijk, het is waanzinnig gaaf, wanneer er een leeuw op een paar meter afstand van je ligt, al is het voor het hek waar zijn vrouuwtje achter lag.
's Midddags met de Prado zelf ook nog het park in gereden en over heel de dag zoveel dieren gezien. Aardvarkens, kudu's, bisons, antilopen, apen, leeuwen, zebra's, elanden, linx, hartebeesten, kleine duiker, blauwe kraanvogel en nog andere rare vogels én olifanten, echt heel dicht bij de auto! Dan lijkt de Prado toch ineens niet meer zo groot. Echt wel heel gaaf om alles wat je uit de dierentuin of van plaatjes kent dan in het wild te zien.
Zondagmiddag ook nog even naar het Lion-park geweest, een uurtje van J-bay vandaan. Veel (slapende) leeuwen gezien. Jonge tijgertjes en leeuwtjes en eindelijk ook giraffen. Al is het wat minder natuurlijk, toch gewoon ook erg leuk.
Vanmiddag paardrijden met Marco en Sluys, de motormuizen die paarden eigenlijk maar suf vinden. We zullen zien vanmiddag.. Waarschijnlijk wordt het weer net zo hard lachen als we heel de vakantie al doen. Ja, je blijft hier wel scherp, want alles wat je zegt kan tegen je gebruikt worden..
Nou nog één leuk verhaal dan:
Zit ik maandag heel serieus dag 1 van de 40 doelgerichte dagen voor te lezen na het eten, hoor ik een hoop gegniffel. (ik nog terug lezen, zo grappig was dit toch niet) Bleek er een flink salamanderachtig beest over de muur te rennen...
Ik zeg, dat waren wel weer even genoeg beestjes!!
Groetjes Kitty